Business Confidence Record Low|PSEI 5,948 Kabaligtaran

Kung Bakit Bumaba ang Kumpiyansa Habang Umaangat ang Merkado

Noong Abril ng taong ito, nagtala ang Pilipinas ng pinakamababang antas ng tiwala ng negosyo mula nang simulan ang pagsukat ng naturang indikador. Hindi ito simpleng pagbaba — ito ang pinakamasamang marka sa kasaysayan ng sarbey. Sa parehong panahon, ang pisong Pilipino ay bumagsak sa pinakamababang halaga nito laban sa dolyar. Ang Bangko Sentral ng Pilipinas mismo ang nagbabala: ang patuloy na kaguluhan sa Gitnang Silangan ay pinipisil ang ekonomiya ng bansa. Ayon sa BDO, habang lumalayo sa tatlong buwan ang salungatan sa rehiyong iyon, lalong masakit ang epekto nito sa Pilipinas. Ang pangunahing landas ng pagpasok ng perwisyo ay sa pamamagitan ng langis — ang mga importasyon ng gasolina ay halos nag-doble sa Abril, na nag-ambag sa kabuuang trade deficit na umabot sa $5.97 bilyon, ang pinakamalapad sa loob ng halos apat na taon. Ang mga kalakal ay patuloy na pumasok sa bansa nang higit sa lumalabas, at ang numerong iyon ay nagpapatunay na ang panlabas na presyon ay hindi pa natapos.

Ang Lihim sa Likod ng 1.35% na Pagtaas ng PSEI

Sa kabila ng lahat ng ito, ang Philippine Stock Exchange Index ay umakyat ng 1.35 porsyento noong araw na iyon, na umabot sa 5,948.94. Para sa sinumang nagmamasid sa presyo lamang, mukhang maayos ang kalagayan. Ngunit ang galaw na iyon ay may pangalan sa loob ng industriya: window dressing. Sa katapusan ng bawat buwan at quarter, ang mga institutional fund manager ay nagre-rebalanse ng kanilang mga portfolio — bumibili ng mga pagbabahagi na gusto nilang lumabas nang mataas sa kanilang mga ulat, at nagbebenta ng mga posisyon na ayaw nilang makita ng kanilang mga kliyente. Ang resulta ay isang artipisyal na pagtaas ng presyo na hindi sumasalamin sa tunay na pagtatasa ng ekonomiya. Ang mga equity desk ay hindi binibili ang merkado dahil mabuti ang balita — binibili nila ito dahil kailangan nilang magmukhang mabuti sa papel bago matapos ang buwan. Samantala, ang tunay na damdamin ng mga negosyante — ang mga nagtatayo ng pabrika, nagtatanggap ng manggagawa, at nagpaplano ng pamumuhunan — ay nasa pinakamababang antas ng kasaysayan. Ang agwat sa pagitan ng presyo ng palitan at ng aktwal na kumpiyansa ng negosyo ay seldom na ganito kalayo.

Ano ang Ibig Sabihin Nito Para sa Susunod na Quarter

Ang tanong na dapat itanong ng sinumang may hawak ng posisyon sa merkadong Pilipino ay ito: hanggang kailan mananatiling nakatago ang perwisyo? Ang window dressing ay isang pansamantalang puwersa — natatapos sa sandaling matapos ang buwan. Pagkatapos nito, ang mga presyo ay kailangang harapin ang mga pundasyon. Kung patuloy ang salungatan sa Gitnang Silangan sa ikatapat na buwan at higit pa, ang mga kumpanya na umasa sa mababang gastos ng langis at matatag na supply chain ay magsisimulang maramdaman ang epekto sa kanilang mga kita. Ang MUFG ay nagbabala ng tinatawag na triple threat para sa Pilipinas: ang banta ng super El Nino sa produksyon ng bigas, ang panganib ng pagtaas ng rate ng Federal Reserve ng Estados Unidos, at ang mga hindi tiyak na patakaran sa loob ng bansa. Bukod pa rito, ang rekord na mababang kumpiyansa ng negosyo ay karaniwang nangunguna sa aktwal na pagbaba ng pamumuhunan ng isa hanggang dalawang quarter. Kung iyan ang pattern na susundin, ang kasalukuyang antas ng PSEI ay isang antas na itinayo sa pundasyon na hindi pa naaangkop ang presyo sa tunay na kondisyon ng ekonomiya. Hindi nangangahulugang agarang bababa ang palitan — ngunit nangangahulugang ang peligro ay higit na malaki kaysa sa ipinapakita ng numerong 5,948. Ang sukatan na dapat bantayan: kung ang susunod na round ng data ng kumpiyansa ng negosyo ay nagpapakita ng pagsasaayos pabalik, maaaring napatunayang pansamantala lamang ang epekto ng Gitnang Silangan sa sentimyento. Kung hindi, ang agwat sa pagitan ng presyo at ng katotohanan ay magiging mas mahalaga kaysa sa anumang window dressing na makakapigil dito.