PSEi Bumagsak 0.76%|FDI 26% Hindi Nagligtas sa Equities

US-Iran at PSEi

Bumaba ang PSEi ng 0.76% noong Martes habang ang sariwang US strikes sa timog Iran ay nagpataas ng oil prices at nagpatindi ng pag-aalala sa peace talks. Ang pag-bagsak na 46 puntos patungo sa 5,963 ay hindi nag-surprise sa mga broker — ngunit ang sukat ng pagkawala ng confidence ay nagtatago ng mas malalim na tanong.

Ang dayuhang pagbili, ayon sa UA&P, ay "mahina at hindi sumusuporta" sa kasalukuyan. Hindi lang ito reaksyon sa araw-araw na headlines — ito ay isang positional withdrawal. Sa loob ng ilang linggo, ang mga foreign institutional fund ay hindi na nagta-take ng bagong exposure sa PSEi habang hindi pa naresolba ang US-Iran ceasefire. Ang PSEi ay nananatili sa 5,880 hanggang 6,020 na range ayon sa Chinabank Securities — hindi ito consolidation na pabor sa buyers, ito ay pagkakategorya ng equities bilang holding period risk.

Ang pinakamalaking disturbance ay ang MSCI rebalancing na natapos na sa Hunyo 1. Inalis ang Jollibee Foods at Robinsons Retail sa Philippine Standard Index — at ang index-tracking funds ay kailangan na nag-adjust ng portfolio sa closing ng Mayo 29. Ang mga passive flow na ito ay nagpapalala ng anumang net selling na nag-uugnay sa Iran-driven risk-off. Hindi halata mula sa headline ang kung magkano ng foreign exit ay driven ng Iran, at kung magkano ay driven ng forced MSCI rebalancing.

Ang nananatiling hindi nasasagot: kung ang Iran ceasefire ay nagho-hold at bumaba ang oil, babalik ba ang foreign buyers sa PSEi o patuloy na mag-a-await ng mas malakas na structural catalyst? Ang kasagutan ay nakasalalay sa kung saan aktwal na napunta ang dayuhang kapital — at ang FDI data ay nagbibigay ng isang pahiwatig.

Peso vs Equities Split

Lumalakas ang peso patungo sa P61.35 — pinaka-malakas sa loob ng isang buwan — sa eksaktong araw na bumaba ang PSEi. Ang split na ito ay hindi nangyayari nang walang dahilan.

Ang FDI net inflows ay umabot sa $611 milyon sa Marso, 26% na pagtaas kumpara sa nakaraang taon, ayon sa BSP. Ang equity capital placements mula sa Japan, US, at Singapore ay tumaas ng 25.7% patungo sa $186 milyon. Ngunit ang mga dayuhang pondo na ito ay pumunta sa manufacturing, financial, at real estate sectors — hindi sa listed equities sa PSEi. Ang direksyon ng FDI ay pababa sa ekonomiya, hindi papunta sa secondary market.

Ang peso ay pinanatiling malakas pa rin ng OFW remittances na may seasonal na conversion papasok sa Hunyo para sa bagong school year. Ang RCBC economist na si Michael Ricafort ay nabanggit ang "possible BSP rate hikes" bago ang Hunyo 18 meeting bilang isa pang dahilan ng paglakas ng peso. Kung ang BSP ay mag-hike, ang mas mataas na domestic interest rates ay magdadala ng mga depositor at bond holder, hindi ng equity buyers.

Dito nagiging malinaw ang capital flow map. Ang peso ay sinusuportahan ng real economy inflows — FDI, OFW remittances, at BSP rate hike expectations. Ang PSEi naman ay nararamdamang walang foreign equity buyer na handang pumasok habang ang Iran risk ay hindi naresolba. Ang $611 milyong FDI ay hindi nagvo-vote para sa PSEi equities — nagvo-vote ito para sa peso-denominated operating assets na mas direct at hindi gaanong naapektuhan ng geopolitical risk.

Ang verification point: ang BSP rate decision sa Hunyo 18. Kung mag-hike ang BSP, lalong magiging malakas ang peso — ngunit ang mas mataas na rates ay maaaring magpababa pa ng equity valuations sa PSEi. Ang leaning ay: ang peso at PSEi ay nagpapatakbo na ng magkaibang logic ng kapital, at ang BSP hike ay magpapalala, hindi maglulutas, ng divergence na ito. Ang tanging bagay na magbabalik ng foreign equity buyers sa PSEi ay ang malinaw na US-Iran ceasefire na nagpapababa ng oil risk premium — hindi ang FDI data na pumasok sa real assets at hindi sa stocks.